Kopenhagen

Mijn vijf dagen in Barcelona zitten er nog maar net op. Nagenietend ben ik nu onderweg naar een heel andere stad in een nieuw land, met een andere cultuur en vooral tientallen nieuwe mensen om te ontmoeten. 

Vanuit Charleroi vlieg ik vandaag naar Kopenhagen, de hoofdstad van Denemarken. Na enkele uren onderweg te zijn, stap ik het vliegtuig uit in de miezerregen. Niks kan mijn dag nog stuk maken. Ik ben begonnen aan de tweede trip voor ‘Reistebrij’ en de goesting is groot. Ik wandel door de enorme luchthaven richting de metro waarmee ik de stad in trek. Ongeveer een kwartiertje later kom ik aan bij Kongens Nytrov, in het hart van de stad. Na een kleine wandeling arriveer ik in het ‘Generator Hostel‘. Hier ga ik vier nachten doorbrengen. Ik check in en begeef mezelf naar mijn kamer. Ik ontmoet meteen Catherine, een meisje uit Boston. We raken meteen aan de praat. Want natuurlijk is iemand nieuw leren kennen veel toffer dan je spullen uit te laden, of course. Even later komen er opnieuw twee  meisjes de kamer binnen. Na een awkward ‘Hello’ heb ik door dat die meisjes er toch iets te Vlaams uit zien naar mijn mening. En inderdaad. Sofie en Clara komen uit Lennik, een dorp in de buurt van Brussel. Na een korte kennismaking trekken we vrijwel onmiddelijk de stad in op zoek naar een restaurant. Na zo lang onderweg te zijn kampen we toch met een hongerke. 

We wandelen samen met ons drie naar ‘Hot Buns‘, een cosy en gezellig restaurantje in de buurt van ons hostel. Gepimpte burgers en een vijftal soorten friet. Kan niet slecht zijn me dunkt! De uren vliegen voorbij, tussen de burgers door leer ik echt twee geweldige jonge vrouwen kennen waarmee ik de komende dagen nog vaak door Kopenhagen zal trekken.

Na het eten wandelen we nog even door een stad die stilaan in de nacht valt. En nu al weet ik dat deze trip weer helemaal goed komt. 

Dag 2

De zon schijnt boven Kopenhagen, iets na acht uur trek ik te voet de stad in op zoek naar ontbijt. In het zuid-oosten van de stad kan je de foodshop ‘Wulff & Konstali‘ terugvinden. Een ontbijt-, brunch- en eetplaats voor échte foodies. Ben je gek op instagram-waardig eten, ga hier dan zeker langs. Je zal het jezelf écht niet beklagen. Ver buiten de toeristische zone’s in de stad, kan je hier rustig ontbijten tussen de locals. Binnen of buiten op het terras in de zon. Genieten.

Na mijn ontbijt trek ik opnieuw de stad door in het zuid-oostelijke deel. Ik wandel langs Sydhavnen, een prachtige waterlijn die door Kopenhagen loopt. Wanneer je door de kleine straatjes loopt zie je ontzettend mooie kleurrijke huizen, waar er heel vaak planten aan de voorgevel groeien. De stad straalt rust en geluk uit. Ik wandel door naar het stadsdeel Christianshavn. Wanneer je hier loopt valt je oog meteen op de ‘Vor Frelsers Kirke‘ (de Verlosserskerk). Een immens mooie kerk met een toren inclusief draaitrap langs de buitenkant. Vol verwondering sta ik even te kijken naar de toren. Ik wandel verder naar ‘Christiania‘, de vrijstad in Kopenhagen, die gesticht werd in 1970 toen een groep hippies de militaire kazerne Bådsmandsstrædes kraakte. In het begin trachtte de Deense regering de krakers te verwijderen, maar vanaf eind de jaren zeventig werd de vrijstad aanzien als een sociaal experiment. Op dit moment hebben de inwoners van Christiania nog steeds geschillen met de regering over de bouw van woningen en het behoud van de privé-eigendommen. Jammer, want deze plek is bijzonder om te bezoeken. Vanaf je Christiania binnentreedt langs de toegangspoorten, waar enkel voetgangers het domein binnen kunnen, vallen je ogen open van bewondering. Een totaal aparte cultuur heerst. Er wordt veel drugs gebruikt, ook al is harddrugs er verboden. Inwoners lopen rond met bivakmutsen om niet herkend te worden terwijl ze drugs gebruiken. Maar de stad leeft ook op zichzelf. Ze bezit een eigen school, winkels, postkantoor, bibliotheek, museum en een eigen vuilnisdienst. In het centrum kan je ook nog enkele café’s en restaurants terugvinden. Helaas zijn hier niet veel foto’s van, omdat foto’s maken van Christiana niet is toegelaten. Dit omwille van de drugshandel. Natuurlijk kan je online wel heel wat beeldmateriaal terugvinden over Christiania, zo nam de Deense artiest Lukas Graham, die in Christiania geboren werd, er een deel van de clip van zijn song ‘Mama said’ op.

 

Na mijn bezoek aan Christiania wat toch wel enige impact op mij had en mij sterk aan het denken zet over het leven op deze wereld en het klein geluk in een dag stap ik verder naar het noord-oosten van de Kopenhagen. Langs de haven en het water heerst de rust. Je hoort enkel meeuwen en de schepen die voorbij varen. Ik wandel langs het operagebouw en trek opnieuw terug richting de stad. Een tal van kilometers en tijd later kom ik aan bij ‘Copenhagen Street Food‘, een grote hal met tal van foodtrucks die streetfood serveren van over de hele wereld. Een échte must-go als je van lekker en multicultureel eten houdt. 

 

Van de stadsrand trek ik opnieuw naar het hart van de stad. Ik loop voorbij Christiansborg, de plaats waar het Deense parlement is gevestigd. Een impressionant gebouw. Even later hoor ik het geluid van gillende mensen op vrolijke deuntjes. Wanneer ik beter kijk zie ik ‘Tivoli‘, het meest bezochte pretpark in Denemarken voor mij. Wel gek dat dit midden in de stadskern ligt. De tijd vliegt voorbij in deze stad, of zo lijkt het toch. Ik begeef me terug naar het hostel waar ik een heerlijke avond heb met m’n roomies. We wisselen enthousiast onze ervaringen uit over de plekken die we bezocht hebben vandaag en drinken samen op een geslaagde dag in Kopenhagen. 

Dag 3

De derde dag in Kopenhagen mag starten voor mij. We zitten in het Noorden van Europa, dit wil zeggen dat het weer af en toe tegen kan vallen. Wanneer ik naar buiten kijk zie ik al snel dat de lucht volledig grijs ziet en dat de regen met bakken uit de lucht valt. Brute pech, of niet?! Ook wanneer het weer minder is kan je van je trip aan Kopenhagen een mooie dag maken. Regen of niet, mijn plan voor vandaag is om een fiets te huren en tussen de buien door Kopenhagen te verkennen op 2 wielen. Wanneer ik mijn idee voorstel op mijn kamer krijg ik meteen 2 van mijn roomie’s zo ver om de stad te verkennen met de fiets. We fietsen tussen de regen door naar ‘Kastup Søbad‘, een baai waar je in de zomer kan zwemmen maar die bij het vallen van de avond of een regendag prachtig kan zijn om te fotograferen. Het regent enorm, het is donker. Maar deze plaats heeft iets wonderlijk. Er is niemand, het is er muisstil en je hoort enkel het geluid van de zee.

Na het maken van enkele foto’s en het schuilen voor de enorme regenval springen we in de gietende regen opnieuw op de fiets tot we een restaurantje tegenkomen om te lunchen. Doorweekt lopen we het restaurantje binnen. De Deense uitbaatster kijkt vol verwondering naar ons en denkt waarschijnlijk dat we met onze kleren en al in de zee gesprongen zijn, of zo lijkt het toch. Na een opkikkerende maaltijd en het drogen van onze kleding trekken de wolken weg en schijnt de zon abnormaal hard. We springen meteen opnieuw op de fiets en rijden stadsinwaarts. Het is plots ontzettend warm. Mijn benen schreeuwen om een korte broek. Na een korte kledingswitch in het hostel gaat de zonnebril op en trek ik samen met Catherine, mijn Amerikaanse roomie naar Nyhavn, de zonder twijfel mooiste straat van Kopenhagen met heel veel bars en restaurants aan het water waar prachtige boten liggen. Geen bezoek aan Kopenhagen zonder deze straat gedaan te hebben.

Langs de nieuwe haven fietsen we langs het water richting de kleine zeemeermin, zowat het manneke pis van Kopenhagen. Tientallen toeristen nemen foto’s en selfies aan het beeldje, dat op zich kleiner is dan ik verwachtte. Bijzonder hoe een standbeeld zo’n mensenmassa kan aantrekken. Na een korte stop gaan we snel verder met de fiets langs de stadsrand. We fietsen terug de stad binnen omdat de middag vordert en we nog écht wel zeker één ding moeten bezoeken vandaag. ‘The American Pie‘, een kleine bar waar koffie en taart heersen sinds enkele maanden.Wanneer je binnen komt voel je je meteen in het walhalla van de calorieën, maar who cares?! Je bestelt taart en koffie, neemt plaats aan de toog en wordt vriendelijk bediend. Een van de eigenaars; ‘Erin’ komt een babbeltje met me maken. Wanneer de vrouw te horen krijgt dat ik uit België kom wordt ze plots zeer blij. Ze heeft zelf enkele jaren in België gewoond, tot haar vriend voor een andere vrouw koos, jawel dé Evi Hanssen. Story of Dag allemaal moest het weten. Soit, deze vrouw bakt echt de beste taarten ter wereld en was dan nog eens zo vriendelijk om mijn stuk taart vast te houden voor dé instagramfoto. Zalig. Kom ik zéker terug. 

 

De avond valt over Kopenhagen, we trekken terug naar het hostel. Sofie en Clara zijn ook net terug van hun dag in de stad. We hebben afgesproken om samen een restaurant uit te proberen en de stad te verkennen in het donker. Een dag waardoor ik met plezier uitgeteld in slaap val. Morgen alweer de voorlaatste dag. 

Dag 4 

De voorlaatse dag van mijn trip naar Kopenhagen. De tijd vliegt voorbij wanneer je jezelf amuseert. Deze ochtend heb ik mijn fiets nog enkele uurtjes, dus spring ik snel de fiets op om te ontbijten in de stad. Ik rij naar ‘The Union Kitchen‘, een ontbijtbar in de ochtend en een restaurant in de avond. Vlakbij Nyhavn en mijn hostel. Ook al is het nog vroeg op de ochtend, veel mensen hebben hun weg naar hier gevonden. Wanneer ik mijn ontbijt krijg, wordt het duidelijk waarom velen hier komen ontbijten. De manier waarop het eten wordt aangebracht en ook de smaken zijn duidelijk voor vele locals de reden van hun bezoek. Veruit het beste ontbijt in jaren.

 

Na het ontbijt lever ik mijn fiets opnieuw in, pik ik Clara en Sofie (mijn Vlaamse roomies) op en nemen we de trein naar de luchthaven. Van hieruit stappen we over op een andere trein die ons naar Malmö in Zweden brengt. Wanneer je voor lange tijd in Kopenhagen bent is het leuk om ook een dagtripje te doen naar Zweden, wat met een brug over het water slechts zo’n 18 kilometer afstand is. 

Malmö ligt niet ver van Kopenhagen, toch merk je dat in de stad meteen een heel andere sfeer hangt. Malmö is een pakje kleiner, maar daarom niet minder charmant. Vandaag laat ik me leiden door Sofie, zij heeft een 100% reisgids mee en neemt de kaart bij de hand om Malmö te verkennen met een wandeltocht. We kuieren al babbelend, lachend en zingend door de Zweedse stad en hebben een fijne dag. We wandelen door kleine straatjes, langs grote pleinen en mooie parken. 

Wanneer het in de late namiddag opnieuw begint te regenen nemen we de trein terug naar Denemarken. Waar we in de avond samen iets gaan eten en dan opnieuw in het hostel belanden om samen iets te drinken. Het einde van de trip naar Kopenhagen komt dichterbij. Binnen 24u landen we opnieuw in België, nog 24u tijd om te genieten dus. 

Dag 5

De laatste dag in Kopenhagen. Nog enkele uren tijd om naar de plekjes te trekken in de stad waar we de afgelopen dagen nog niet geraakt zijn. Na het verzamelen van al onze spullen, die we dan ook in een veel te kleine locker proberen te steken beginnen we aan een tocht door Kopenhagen. Ik wandel samen met Clara en Sofie langs de Botanische tuin naar de wijk Frederiksberg. Een typisch Deense buurt, waar duidelijk de hipsters ook hun leven hebben opgebouwd. Dit merk je door de vele kunst in het straatbeeld. Coffee on the go, uit een van de vele coffeebars in Kopenhagen en we kunnen verder. Het is niet zo warm vandaag dus een koffie is nooit slecht.

Voor ik naar Kopenhagen vertrok zocht ik op instagram (thanks god voor instagram) naar enkele leuke foto-locaties in de stad. Een van die locaties is ‘Den Sorte Plads‘, een plein waar zo’n honderden strepen op de grond staan. Ideaal om enkele foto’s te schieten en nog niet te denken aan de terugkeer die er stilaan aan komt.

Na een korte shoot (met dank aan Sofie voor haar fotografie-skills) zetten we ons pad verder richting de stad. We blijven even hangen in het centrum bij een bar waar er een band aan het optreden is. Dit weekend is het het Jazzfestival in Kopenhagen en verschillende artiesten komen het beste van zichzelf tonen in de stad. Heerlijk om zo muziek te leren kennen. 

Enige tijd later staan we met onze trolley klaar in het metrostation en trekken we naar de luchthaven om de vlucht huiswaarts te nemen. De rode duivels spelen vanavond hun match op het EK. Enkelen kijken tijdens het boarden naar de match en zijn tevreden wanneer we de lucht in gaan met 1-0. De vreugde is snel over als we te horen krijgen dat de duivels verloren hebben en het EK moeten verlaten wanneer we geland zijn in Charleroi. 

Ik neem afscheid van Sofie en Clara op de luchthaven en stap in de wagen naar huis, waar ik uitgeteld in bed val. Nagenietend over de heerlijke vijf dagen in Kopenhagen. Binnen minder dan een maand staat de volgende grote trip naar Praag gepland. Nu al zin om te vertrekken eigenlijk. 

Glenn.  

 

Volg mij op facebook, twitter en instagram en mis niks van de reistebrij-updates! 

3 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Pingback: Winters Kopenhagen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *