Rome

September, het einde van de zomer. Zeker wanneer je weet dat je terug aan de slag moet op het werk of je weer stilaan achter de schoolbanken moet kruipen om te werken aan je toekomst. Dit jaar hebben we geluk. Het weer is goed, de zon straalt en verwent ons voor de laatste keren dit jaar met warme, tropische temperaturen. Het wordt deze week bijna elke dag dertig graden in België. Leuk, fijn. Deze week kan ik jammergenoeg niet genieten van de tropische temperaturen in Vlaanderen. De zon schijnt enorm wanneer ik op dinsdag 13 september op het vliegtuig stap richting Rome op Brussels Airport. Italië, here i come.

Dag 1 

Het is iets over de middag als het vliegtuig de daling inzet naar Rome. Het vliegtuig landt even later op ‘Fiumicino, Leonardo da Vinci airport‘, de grootste luchthaven van Italië. Wanneer ik mijn spullen van de bagageband haal, loop ik naar de uitgang van de luchthaven. Ik ga op zoek naar een automaat waar ik mijn treinticket kan kopen op naar de stad te trekken. Enkele minuten later stap ik op de ‘Leonardo express‘, een naam die mij een beetje doet voelen alsof ik in een magische film terecht kom. Voor 14 euro brengt de trein me in een dik halfuurtje naar het stadscentrum waar ik de komende vier dagen zal doorbrengen in ik ga proeven van de geweldige Italiaanse cultuur, op alle vlakken. 

Ik zet mijn weg door naar het hostel waar ik de komende drie nachten ga slapen. Het hostel ligt op vijf minuten wandelafstand van het Termini-station waar de ‘Leonardo express’ mij perfect afzet. De komende drie nachten slaap ik in het ‘Generator Hostel‘. De mensen die goed opgelet hebben en de vorige blogposts ook al gelezen hebben weten dat ik in Kopenhagen ook in een Generator Hostel geslapen heb. Ik ben na de eerste keer meteen fan van de Generator Hostels. Ze zijn modern, gezellig en vooral verzorgd. Generator Rome is gloednieuw en geopend sinds begin september. Dat merk ik ook meteen wanneer ik mijn kamer ontdek. Het is een ruime kamer waar ik slaap met 3 roomies. Slaap je liever in een kamer alleen? Dat kan ook in Generator. Check alles zeker eens na op hun website

Na de vlucht heb ik een hongertje. Ik trek naar de bar van het hostel en bestel een Burrata. Dit is een typisch Italiaanse kaas die gemaakt is van mozarella en room. In combinatie met heerlijke groentjes die goed afgekruid zijn is dit dé perfecte lunch om mijn trip in Rome te beginnen. 

Na de lunch trek ik de stad in. Voor het eerst probeer ik de ‘100% gids‘ uit. De gids omvat zo’n zes wandelingen die je de hele stad laten zien zodat je niks mist. Best handig. Let er wel op dat je oriëntatieskills goed zitten, anders is verdwalen gegarandeerd. Nu ja, verdwalen in een grootstad kan ook best leuk zijn. 

Ik wandel richting het Colosseum. Wanneer ik het bouwwerk aan het einde van de straat opmerk, sta ik verwonderd te kijken. Hoe impressionant kan een bouwwerk zijn?!  Ik baan me tussen de honderden mensen die foto’s schieten en wandel richting de heuvel Palentino, een berg in het stadscentrum waar er heel wat archeologische opgravingen te bezichtigen zijn. Het meest indrukwekkende is toch ‘Foro Romano‘, het marktplein dat vroeger het commerciële en religieuze hart van Rome was. Intussen een niet te missen plek wanneer je een bezoek brengt aan Rome. Je betaalt 12 euro om het domein te bezichtigen. Het ticket is twee dagen geldig en kan gecombineerd worden met een bezoek aan het Colosseum. 

Even later zet ik mijn pad verder en wandel ik langs ‘Circo Massimo‘. Een grote landvlakte waar vroeger wagenraces georganiseerd werden door de keizers van Rome. Deze hadden telkens zo’n 300.000 bezoekers. Sinds de zesde eeuw voor Christus wordt er op dit plein sport beoefend, tot de dag van vandaag. Je ziet er heel wat lopers. De tijd gaat snel, maar de gebruiken blijven duidelijk gelijk. De zon schijnt over het plein en ik trek verder door Rome.  

Na een kerkbezoekje wandel ik langs de rozentuinen naar de sinaasappeltuin, dat bekroond is tot een van de mooiste plekken van de stad. En of! Je hebt een prachtig uitzicht op de skyline van Rome. Even verderop kan je door het sleutelgat van een grote poort kijken op ‘Piazza dei Cavalieri di Malta‘. Wat je er kan zien moet je zelf maar eens ontdekken als je in Rome bent. Ik ga het niet spoilen, maar kan je wel zeggen dat het het kijken zeker waard is. 

Ik zet mijn pad verder en wandel langs de Piramide van Rome en het protestantse kerhof. De zon begint weg te trekken. In de verte hoor ik onweer naderen en de wolken verzamelen zich boven de stad. Een beetje zoals het weer in België dus. Ik wandel door de stad terug naar het hostel waar ik ’s avonds nog een spaghetti carbonara eet, iets drink en mijn bed opzoek na de eerste dag in Rome. 

Dag 2

Ik start de dag met een cappuccino en een croissant. Genoeg energie om een groot deel van Rome te verkennen vandaag. Het is nog vroeg op de ochtend.

Vandaag ben ik extra vroeg uit de veren gesprongen omdat ik de dag start met een bezoek aan het Colosseum. Ik bevind me niet graag tussen duizenden toeristen in ellenlange wachtrijen, dus zorg ik dat ik de grote mensenmassa voor ben. Na enkele securitycontroles wandel ik het Colosseum binnen. Zonder deo weliswaar. Let er op dat je niks van vloeistoffen bij hebt, deze mogen jammergenoeg niet mee naar binnen en gaan zonder excuus de vuilbak in. #jesuisdeo. Ook zonder deo kan ik mijn leven verder zetten, ik heb nog een extra exemplaar op mijn kamer liggen. Voorzien op alles. Het Colosseum is wonderlijk. Heel groots. Het doet me denken aan hoe het er vroeger allemaal aan toe ging. Hier werden gladiatorengevechten, jachtpartijen en zeeslagen gedaan voor meer dan 50.000 toeschouwers. Ongelofelijk.

Na mijn bezoek aan het Colosseum ga ik even langs bij de basiliek van San Clemente. Een mooie kerk die gebouwd is in meerdere lagen. Heel bijzonder. Hierna wandel ik door de kleinste straatjes van Rome die zijn gezelligheid bewaarden door autovrij te blijven. Enkel wat brommertjes staan geparkeerd. Rome centrum wordt overgebruikt door transport. Heel wat wagens rijden tegen behoorlijke snelheid door het stadscentrum, wat helaas wat van de charme wegneemt. Maar gelukkig zijn er voldoende plekjes in de stad waar de rust wel gegarandeerd blijft. 

Na een hele ochtend te wandelen ben ik nu in de buurt van het Termini-station. Even pauzeren met een ice coffe en kijken naar waar ik mijn pad nu verder zet. Ik beslis om te vertrekken naar het midden van het stadscentrum. Langs heel wat pleinen waarop er mooie fonteinen pronken loop ik naar het presidentiële paleis. Ik neem de trappen naar beneden en kom in een buurt waar het toerisme de stad in handen genomen heeft en waar er honderden mensen door hetzelfde straatje lopen. Voor ik het zelf besef sta ik voor de Trevifontein. Onmisbare locatie tijdens een bezoek aan Rome. Heel mooi, zowel overdag als ’s avonds. Even later kijk ik in het rond als ik het Pantheon binnen stap. Een van de mooiste tempels ter wereld en terecht. 

Het is druk in de middenstad, vele mensen willen net zoals mij Rome bezichtigen. Zoals ik ook al vertelde in ‘To much trip in the city‘ legt dit een zware druk op de stad en haar inwoners. Ik wandel nu naar de rand van het stadscentrum. Wanneer ik aankom bij Villa Borghese kan ik de rust al meteen voelen. Dit park is voor veel Romeinen hun enige tuin. Locals komen er dus graag de rust opzoeken. Net zoals mij. Even wat lezen op een bankje en verder sluimeren door het park dat zijn eigen dierentuin, musea en zelfs de kleinste bioscoop ter wereld heeft.  Wanneer ik het park uitwandel loop ik langs een filmset waar ze een Italiaanse film aan het opnemen zijn. Mijn kennis van Italiaanse acteurs is laag. Een  Ryan Gosling of Brad Pitt was ook leuk geweest, maar helaas. Ik sta verwonderd te kijken op een terras met een geweldig panoramazicht op de stad. Langs de trappen daal ik af naar beneden en kom aan de Spaanse trappen. Deze zijn onlangs gerenoveerd en zijn nu ook afgesloten, doordat er ook hier filmopnames gepland zijn. Zonder mensen op de trap kan je eindelijk eens zien hoe mooi deze trappen wel niet zijn. De kleine straatjes brengen me even later bij ‘Pompi‘, een bar waar je volgens velen de beste tiramisu van de stad kan eten. Je krijgt hem mee in een bakje en is echt een waanzinnige smaakbom. Van deze tiramisu zou je de hele dag kunnen smullen. 

View this post on Instagram

The best Tiramisu in the city. 🍮🇮🇹

A post shared by Glenn On The Go (@reistebrij) on

Vandaag tikken de kilometers op de teller goed door. Het gevoel dat je iets gedaan hebt in je benen hebben is een must tijdens een trip. Met meer dan 25 kilometer in de benen vandaag trek ik opnieuw naar mijn kamer in Generator. Ik fris me even op, eet iets en kruip enkele uren later uitgeteld in bed. Een vermoeiende, maar meer dan geslaagde dag. 

Dag 3 

De wekker loopt af. De derde en voorlaatste dag in Rome breekt aan. Met tegenzin trek ik vandaag een lange broek aan. Er worden temperaturen voorspeld tot 27 graden, echt pijnlijk om dan zonder ontblote benen de straat op te trekken. De locatie die ik vandaag bezoek vraagt dan ook om aangepaste kledij te dragen. Begrijpelijk als je ziet welke kledij sommige ook aantrekken als ze op reis gaan. Laten we zwijgen over de wit-gesokte-sandaen-toeristen. No fans. 

Na een snel ontbijt stap ik door de regen (ja, in Rome kan het ook regenen) naar de metro. Vandaag trek ik onder andere naar de kleinste wereldstaat. Zeven metrohaltes later stap ik af en wandel ik door de gietende regen naar het Sint-Pietersplein. Na het bewonderen van de zuilengang terwijl ik aanschuif om de basiliek binnen te kunnen sta ik met open mond te kijken naar de wonderlijke bouwstijl van de basiliek. De buitenkant is mooi, maar de binnenkant overtreft alle verwachtingen. Dit is de Sagrada Familia x 1000. Na alles verkend te hebben op de begane grond betaal ik aan de kassa zes euro en neem ik de trappen naar de koepel van de basiliek. Meer dan 500 treden later sta ik bovenaan de basiliek met een impressionant uitzicht op het Sint-Pietersplein en de stad. Ik zet me even neer en bewonder het uitzicht. 500 treden is een workout om u tegen te zeggen. Even later neem ik die zelfde 500 treden terug naar beneden, gaat een stuk vlotter. Wanneer ik op het Sint-Pietersplein sta schijnt de zon opnieuw en wordt het plots heel warm met een lange broek. Ach ja, karakter hebben. De voormiddag is al ver gevorderd. Op de middag ga ik naar het Vaticaans museum. Het grootste, rijkste en meest indrukwekkende museum ter wereld. Meer dan 1400 zalen vol kunst. De Sixtijnse Kapel is hiervan zeker het hoogtepunt. Stilte is verplicht en foto’s maken verboden. Het is dan ook een heilige plaats voor een reden. 

Wanneer ik enkele uren later het museum uitloop langs de rij mensen die geen online ticket hebben aangekocht en dus hierdoor uren moeten wachten voor ze binnen kunnen loop ik opnieuw verder de stad in, na mijn bezoek aan de kleinste onafhankelijke staat ter wereld. Langs het justitiepaleis zet ik mijn pad verder en wandel ik door tot aan de Engelenburcht waar er een brug voor ligt die in 1450 gebouwd werd. Op de brug staan er enkele tientallen standbeelden van engelen, zonder twijfel een van de mooiste bruggen waar de Tiber onderdoor loopt. In de late namiddag schaf ik me een ijsje aan. Italiaans ijs is veruit het beste ijs ter wereld. Bij ‘Gelateria del Teatro‘ kan je uitzonderlijke smaken proeven. Denk maar aan aardbeienijs met champagne of witte chocolade met basilicum. 

De zon verdwijnt opnieuw, de regen valt plots met bakken uit de lucht. Ik snel me naar het dichtstbijzijnde metrostation en neem de metro terug naar het hostel. De laatste avond start ik met het eten van een lekkere Italiaanse pasta. Nadien trek ik de stad in met Seppe, een vlaming die ook in Rome zit deze week. We doen een late night terrasje en daarna gaan we elk opnieuw onze eigen weg. Ik kruip mijn bed in voor de laatste nacht in Rome. 

DAG 4 

Het zit er weer op. De voorbije dagen in Rome vlogen voorbij. Ik neem al mijn spullen bij elkaar en check uit bij het hostel. Na een ontbijt blijf ik nog even plakken in de bar van het hostel. Het regent zo hard dat een laatste wandeling door de stad echt geen optie is, tenzij je natuurlijk zeiknat op het vliegtuig wil stappen. Netflix dan maar. Een halve film later stap ik op de trein naar de luchthaven. Ook hier niet echt veel geluk vandaag. Door problemen bij de luchtverkeersleiding kan de vlucht maar zo’n twee uur later vertrekken. Eén ding is zeker, de wifi op de luchthaven is quasi perfect en zorgt ervoor dat ik al netflixend enkele uren later het vliegtuig op kan stappen. Het was een mooie trip in Rome.  Nu keer ik huiswaarts en kijk ik al uit naar de volgende trip die er binnen een tiental dagen aankomt. Naar waar? Daar lees je meer over in mijn volgende blogpost. 

 

Ciao Bella Italia! 

 

Glenn

 

Volg mij op facebook, twitter en instagram en mis niks van de reistebrij-updates!

One Comment Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *