Het leven op een cruise

Onlangs kreeg ik een uitnodiging in mijn mailbox om mee te gaan op een Mystery trip. Normaal kies ik altijd zelf mijn bestemming, maar af en toe, gaf ik ook al eens de keuze door aan iemand anders. Denk maar aan de Srprs.me roadtrip die ik vorig jaar nog deed, of aan mijn trips naar Dublin, Gdańsk en Madrid. Zelf geen keuze moeten maken en het je gewoon laten overkomen. Het werkt bevrijdend en is best verrassend. Let’s go on an adventure!

Bestemming X

Ik stapte met amper tot geen informatie in de wagen naar het meetingpoint, waar ik samen met enkele andere bloggers zou ontdekken wat onze eindbestemming zou worden. Aan het station in Brugge zou ik te weten komen wie mijn reisgenoten waren en wat uiteindelijk onze bestemming ging worden. Best spannend allemaal. Bij mijn aankomst werd me een box overhandigd, waarmee ik kon ontdekken wat mij de komende 24u te wachten stond. De box werd geopend, de bestemming onthuld en mijn goesting om te vertrekken werd alleen maar groter.

Op Mini-Cruise

We stapten in een busje en reden de Franse grens over naar de haven van Duinkerke. Daar stond een enorm schip op ons te wachten, om ons mee te nemen voor een mini-cruise van Duinkerke naar Zeebrugge. In afstand niet heel ver, maar wel lang genoeg om te kunnen proeven van het leven op een cruiseschip. Want zo had ik nog nooit gereisd. De spanning was te merken in het busje, want velen van ons wisten absuluut niet wat ze konden verwachten.

All aboard!

Bij het binnenrijden van de haven werden de identiteitskaarten nagekeken, de spullen uit het busje gehaald en die werden meteen naar het schip gedragen werden door de bagagejongens. Ze namen al onze koffers mee aan boord, zodat we zelf rustig konden boarden. Ik liep het loopbruggetje op en zette m’n eerste stappen op een enorm Cruise-schip. De Astoria werd voor 24 uur mijn thuis.

Na de verwelkoming van de cruise-directeur ging het hele inschepingsproces van start. Eerst moesten we bevestigen of we allemaal gezond waren (anders verdwijn je voor 48u in quarantaine), daarna werd er een foto genomen en gaven we ons paspoort in bewaring. In ruil voor ons paspoort ontvingen we wel een cruise-kaart, wat fungeert als je paspoort op het schip. Dit gebruikten we om zaken te betalen aan boord en om te kijken in welke kajuit je slaapt of welke reddingsboot je moet nemen in geval van nood. Just in case of emergency uiteraard.

Na het inschepen, was het tijd om naar de kajuit te trekken. Opnieuw werd mijn bagage gedragen door één van de medewerkers van het schip. Allemaal mensen van over de hele wereld, met een smile van hier tot in Tokio. Ik hoop dat ze voor al hun werk dan ook een geweldig loon krijgen, want dat verdienen ze écht.

restaurant astoria
De medewerkers van het restaurant

Bij het openen van de kajuitdeur wist ik niet helemaal wat te verwachten. Al bij al was ik toch verbaasd over de kamer. Oké qua grootte en alles wat je maar nodig kon hebben, was aanwezig. Ik had het geluk een kamer te hebben aan de buitenzijde van het schip, zo had ik nog raampjes om naar buiten te kijken. Al gingen ze jammer genoeg niet open.

Buitenkajuit Astoria
Mijn kajuit op de Astoria

Aan boord van de Astoria

Na een korte opfrissing was het tijd om het schip te verkennen terwijl de boot nog even in de haven van Duinkerke bleef liggen. Samen met de andere aanwezigen konden we in kleine groepjes het schip ontdekken. We kregen een beeld over de verschillende kajuiten. Mochten de suites bewonderen en gingen daarna vrijwel meteen ons opnieuw omkleden voor de galanight.

Nee, we waren nog niet op zee, maar stonden wel allemaal al te nippen van een glaasje champagne toen de sirenes klonken. Gelukkig geen paniek, want het ging om een verplichte evacuatieoefening die aan de start van elke cruise doorgaat. Iedereen trok naar zijn/haar kajuit om de reddingsvest en moest zich zo snel als mogelijk melden bij de juiste reddingsboot. Titanicgevoel tot en met.

Evactuatie cruiseschip
De grote bloggersevacuatie

Na de veiligheidsoefening werden de reddingsvesten opnieuw opgeborgen en gingen we aan tafel in het restaurant voor het Chef’s menu. We ontmoetten andere gasten en konden zo wat netwerken tijdens het hele diner, terwijl we rustig voeren op de Noordzee.

De maaltijd was nog maar net achter de kiezen of we konden een dansshow gaan bekijken in het theater van het schip. Dit deed me terugdenken aan de tijd dat ik animator was in Spanje en Turkije en toen zelf ook mee deed in avondshows. Leuk vermaak. Na de avondshow ging de discotheek open en dansten we de sterren uit de hemel op het midden van de zee.

Overnachten op zee

Ok, misschien zat de wijn er wel voor iets tussen, maar slapen op de zee is niet eenvoudig. Je beweegt een beetje mee op de golven en moet toch even wennen aan het gevoel. Verder hoorde ik de motoren van het schip wel hard, dus dat gaf me niet bepaald een rustig gevoel om te slapen. Misschien is het op andere/nieuwere schepen wel beter, maar ik zou toch voor de zekerheid oordopjes meenemen de volgende keer.

Na een korte nacht vaarden we de haven van Zeebrugge binnen. Het ontbijt was vroeg ingepland, dus konden we ook in de vroege ochtend het schip verlaten. Het schip kreeg in de namiddag opnieuw heel wat nieuwe gasten, want zette vanuit Zeebrugge koers naar de Britse kust voor een cruise van maar liefst 13 nachten.

Heel blij dat ik heb mogen ervaren hoe het er aan toe gaat op een cruise. Het is misschien niet helemaal hoe ik reizen gewoon ben, maar ik vond het wel een enorm fijne ervaring en misschien iets om zeker opnieuw uit te proberen in de toekomst, maar dan voor een langere periode en misschien op een iets eigentijdser schip.


Deze mystery trip is een samenwerking met Glenaki Travel Angels & Allways Cruises, zij zorgden voor de organisatie van deze shorttrip, waarvoor dank.

Glenn

Volg mij op Facebook, Twitter en Instagram en mis niks van de reistebrij-updates!